O serialu

Street Hawk jest krótko żyjącym amerykańskim serialem telewizyjnym wyprodukowanym przez Universal Television dla stacji ABC. Wyprodukowano jeden sezon zawierający 13 odcinków (pilot emitowany był jako dwuczęściowy). Produkcją zajęły się firmy Limekiln and Templar Productions we współpracy z Universal Television — ta sama stajnia, z której wyszły Knight Rider i Airwolf. Twórcami postaci i formatu serialu są Paul M. Belous i Robert Wolterstorff, a całość rozwinął i nadzorował producent Bruce Lansbury — brat Angeli Lansbury, gwiazdy Napisała: Morderstwo.

Serial opowiada historię policjanta Jesse'ego Macha, który po wypadku na służbie nie może wrócić do pracy w terenie. Zamiast tego zostaje zwerbowany do tajnego rządowego projektu zwanego Street Hawk — superszybkiego motocykla wyposażonego w uzbrojenie i technologię, które znacznie wyprzedzają swoją epokę. Opiekunem projektu jest Norman Tuttle (Joe Regalbuto) — naukowiec, który zaprojektował maszynę i z centrum dowodzenia w opuszczonym magazynie koordynuje każdą misję. Jesse jedzie, Norman patrzy na ekrany i podpowiada. Razem walczą z przestępczością na ulicach Los Angeles, a przez cały czas tylko Norman wie, że za przyłbicą kryje się Jesse Mach. Komendant Altobelli, przełożony Jesse'ego w policji, nie ma o niczym pojęcia — i regularnie staje przed absurdem tropiącego Street Hawka, którego w innych okolicznościach by chronił. Rachel Adams (Jeannie Wilson), dziennikarka śledcza, pojawia się w większości odcinków jako wątek poboczny — stopniowo zbliżając się do prawdy o tożsamości Jastrzębia.

Street Hawk miał pierwotnie ruszyć na antenie we wrześniu 1984 roku, w poniedziałki o 20:00. ABC jednak wycofało się z tego planu w ostatniej chwili — latem 1984 roku, przy okazji transmisji Igrzysk Olimpijskich, stacja wypuściła serial Call to Glory z Craigiem T. Nelsonem i on okazał się niespodziewanym hitem. Nie było miejsca dla dwóch nowości naraz, więc Street Hawk trafił na półkę jako produkcja środka sezonu (midseason replacement). Ostatecznie zadebiutował 4 stycznia 1985 roku w piątki o 21:00. Problem w tym, że w tym samym czasie na innej stacji leciał Dallas — jeden z najpopularniejszych seriali tamtej dekady. Street Hawk, który i tak nigdy nie kończył niżej niż na drugim miejscu w swoim paśmie czasowym, po prostu nie miał szans wygrać z Texasem i naftą. ABC straciło wiarę w serial jeszcze zanim emitowanie się skończyło — trzy ostatnie odcinki stacja wypchnęła w maju 1985 bez żadnej promocji, a serial zamknął emisję 16 maja 1985 roku.

W Street Hawku wystąpiło gościnnie wielu aktorów, którzy dziś są dużo bardziej rozpoznawalni niż w 1985 roku. W odcinku pilotowym głównym czarnym charakterem był Christopher Lloyd, znany z serii Powrót do Przyszłości. W tym samym pilotowym odcinku pojawił się Robert Beltran — późniejszy komandor Chakotay ze Star Trek: Voyager. W drugim odcinku serialu, A Second Self, rolę Kevina Starka — dawnego przyjaciela Jesse'ego z torów wyścigowych — zagrał George Clooney, który miał wtedy 24 lata i jeszcze kilkanaście lat przed przełomem w ER. Przez kolejne odcinki przewinęli się m.in. Dennis Franz (cztery Emmy za NYPD Blue), Marc Alaimo (Gul Dukat z Deep Space Nine), Don Swayze (młodszy brat Patricka) i Belinda Montgomery (mama Doogiego Howsera). Casting serialu był, jak widać, całkiem niezły — szkoda, że niewielu mogło go wtedy docenić.

Motocykl Street Hawka powstał w dwóch wersjach. Do pilotu Andrew Probert (ten sam, który zaprojektował USS Enterprise-D dla Star Trek: TNG) stworzył projekt oryginalnej maszyny opartej na bazie Hondy XL500 z 1983 roku. Do regularnej serii motocykl przeprojektował Ron Cobb, tym razem bazując na Hondzie XR500 z 1984 roku. Sceny kaskaderskie kręcono na jedenastu Hondach CR250. Łącznie na potrzeby serialu zbudowano 15 egzemplarzy motocykla — losy 14 z nich są nieznane. Piętnasty, odrestaurowany przez kaskaderskiego stuntmana Chrisa Bromhama, przez lata eksponowany był w nieistniejącym już Cars of the Stars Motor Museum w Keswick w Anglii.

Charakterystyczny motyw muzyczny skomponował Tangerine Dream — Edgar Froese, Christopher Franke i Johannes Schmölling. Niemcy trafili do projektu nieprzypadkowo: w 1985 roku w Stanach Zjednoczonych obowiązywały ograniczenia związane ze strajkiem muzyków, przez co producenci musieli sięgnąć po twórców spoza USA. Tangerine Dream nagrało łącznie około 3,5 godziny muzyki na cały sezon — powstał jeden spójny utwór, który potem pocięto i przypisano do poszczególnych odcinków. Wersja zmodyfikowana tematu serialu — pod tytułem Le Parc (L.A. – Streethawk) — ukazała się na albumie zespołu Le Parc z 1985 roku.

Pomimo krótkiego życia na antenie ABC serial sprzedano do 42 krajów na całym świecie. W Wielkiej Brytanii i innych krajach europejskich zyskał sporą popularność wśród młodszych widzów, podobnie w Indiach i Brazylii — gdzie funkcjonuje pod tytułem Moto Laser i do dziś jest mile wspominany. W Niemczech premiera odbyła się 21 grudnia 1986 roku na kanale RTL Plus i serial był tam wielokrotnie powtarzany. Na rynku pojawiły się liczne gadżety — oficjalne i nieoficjalne: zabawkowe repliki motocykla, komiksy i kasety wideo. Kultowy status za granicą jest dziś wyraźnie silniejszy niż w samych Stanach.

W Polsce Street Hawk był kilkakrotnie emitowany na antenie Telewizji Polsat pod tytułem Jastrząb atakuje — premiera odbyła się w połowie grudnia 1995 roku, w czwartki w paśmie wieczornym. Odcinek pilotowy wydany został w Polsce na kasecie VHS pod tytułem Uliczny Jastrząb. W polskim obiegu funkcjonuje też nazwa Jastrząb Ulicy, która przyjęła się wśród widzów niezależnie od oficjalnych tytułów emisji.